Cho's Manifesto

سالها پیش تو ایالت یوهانگ کره،پسری به دنیا اومد که فقط یه دست داشت.دست راست و دست چپ نداشت.دوستاش و همکلاسیاش صداش میزدن یه دستی...ولی خودش به خودش میگفت،پسر علامت سوالی!

یه روز پدرش،پسرو که ده ساله شده بود به استاد رزمی رشته ی جوجیتسو سپرد و گفت:پسرم باید قهرمان بشه،قهرمان اول کره!استاد قبول کرد و پسر علامت سوالی رو آموزش داد،ولی فقط یه فن به اون یاد داد...

شش ماه گذشت،یک سال،دوسال،پنج سال،ده سال،پسر علامت سوالی ٢٠ ساله شد ولی فقط همون یک فن رو بلد بود...سرانجام وقتش رسید که در مسابقات شهر پوهانگ شرکت کنه و اون با همون یک فن،همه حریفاشو شکست داد...

بعد رفت به مسابقات اینچئون،دااگو،دائه جون،گیونگ جو و اونجا هم تونست با همون یه فن،همه ی قهرمانا رو شکست بده و سرانجام،پسر علامت سوالی،قهرمان کره شد...

یک روز پسر علامت سوالی از استادش پرسید:استاد!من چطور تونستم با همین یک دست همه ی حریفامو شکست بدم؟استاد گفت:دو تا دلیل داشت پسرم...دلیل اول:تو یک فن رو یاد گرفتی،خیلی بهتر از بقیه...ده سال تموم روی همین یک فن کار کردی،همه ی امیدت شد همین یک فن و همین یک فن برای شکست بقیه کافی بود.و دلیل دوم: حریفا فقط یه جور میتونستن با این فن تو مقابله کنن،اونم این بود که دست چپ تورو بگیرن و تورو به سمت خودشون بکشن ولی تو دست چپ نداشتی پسر علامت سوالی...تو هیچوقت دست چپ نداشتی...

خیلی وقت میخوام عکسهای "مانیفست چو" را در آگراندیسمان بزارم ولی واقعا فرصت نمیشه!ازون شبی که از اجرای خبرنگاران میگذره،هی باخودم گفتم فرداش میذارم نه پس فردا میذارم نه دیگه امروز حتما اینکارو میکنم...ولی واقعا نشد.تا اینکه بالاخره بعد از بهم خوردن سفرمان در این روزهای تعطیل مجالی شد که اینکارو انجام بدم.راستشو بگم بعد اینهمه عکاسی از تئاتر و تئاتر دیدن بعد مدتها یه کار خوب دیدم که ازش لذت بردم.هم از عکاسیش هم از ماهیت کلی نمایشنامه و بازی خوب بازیگراش در صحنه.

متاسفانه بعد از اجرای مختص اهالی رسانه ها،مثل همیشه زیرآب زنی کیهان و سایتهای خبری به اصطلاح مصلح اجتماع و جهان اسلام شروع شد و دست به کارشکنی هایی بر علیه اجرای این تئاتر زدند و داستان اجرای اعتراض آمیز این گروه در جشنواره تئاتر سال گذشته  مبنی بر لغو مجوز اجرایشان و اجرای سمبلیک آنها در محوطه تئاتر شهر را به میان آوردند.

پس از اجرای نمایش مانیفست چو، » رحمانیان روی صحنه آمده است و گفته : «نمی‌دانم چرا هر زمانی درباره آمریکا کاری را اجرا می‌کنم، صحبت‌ها و مطالب نادرستی منتشر می‌شود و انگ مبتذل‌بودن و فحاشی به کارهایم زده می‌شود.» در روز های گذشته چند وب سایت و نشریه «اصول گرا»ی تهران، از اجرای این نمایش به خاطر آن چه استفاده از «الفاظ رکیک» و «اختلاط» در آن می نامیدند، ابراز ناخرسندی کرده بودند.

اینجوری که بوش میاد تعدادی از دوستان که به دیدن تئاتر رفتن میگفتن با سانسور بخشی از نمایشنامه مواجه شدند که در شب اجرای رسانه ها نبود.

این هم از ماجرای تئاتر مملکت ما که مدام در گودی عمیق فرو رفته است و هرچند مدت یکبار مجموعه تئاتر شهر نباید با خیال راحت رنگی از تئاتر خوب را ببیند که مبادا به عده ای که مدافع اسلام و امنیت ملی هستند به خیال خودشان بر بخورد.

شناسنامه مانیفست چو

"کل اجرا به زبان انگلیسی است"

نویسنده و کارگردان:محمد رحمانیان

مشاور کارگردان:حبیب رضایی

بازیگران:

(مرد فراموش نشدنی تئاتر ایران) مرحوم احمد آقالو،مهتاب نصیرپور،اشکان خطیبی،ترانه علیدوستی،افشین هاشمی،سیما تیرانداز و هومن برق نورد

گروه تئاتر پرچین

آذر،دی و بهمن ١٣٨٧.تئاتر شهر تالار چهارسو.ساعت ١٩:٣٠

لینکهای مرتبط:

1،2،3،4

/ 7 نظر / 46 بازدید
یک دوست

سلام ایام سوگواری سید و سالار شهیدان رو تسلیت عرض می کنم. [گل][گل][گل][گل] به ما هم سری بزنید

هبت

سلام ممنون كه يه شرحي هم براي جاهايي كه مي ري مي دي مام در جريان باشيم. من با عكساي ويژه محرم به روزم حتما بياينو نظر بدين

مصي

شرح زيبايي بود با عكس هايي گويا خوشحال ميشم از نظر تون استفاده كنم.

مهدی

سلام معلوم هست چه خبره 360 مسدود!!!!!! شیزنان مسدود!!!!!!!!!! چند وقت دیگه فکر کنم آگرانديسمان فیلتر می تونی بگی علتش چیه؟!!!!!!!!!!

raha

maryam aziz.merc az tams o hamrahit.axhat ali boodand mesle hamishe

علیرضا.بی همگان

چند وفت دیگه می گن تئاتر حرومه و نباید از نزدیک دید..با عکس های محرم به روزم